نامگذاري سال جديد به نام سال همت و كار مضاعف، سبب شده است تا دستگاه‌ها و نهادهاي دولتي و حكومتي عزمي راسخ در افزايش تلاش‌هاي خود براي بهبود هر چه بيشتر و بهتر اوضاع كشور از خود به نمايش بگذارند.
در حال حاضر، برنامه‌ريزي‌هاي كوتاه و بلند مدت در اين خصوص در حال اجراست و در طبقه مردم عادي نيز اقداماتي در حال شكل‌گيري است تا با همت و كاري مضاعف و بيش از آنچه كه تاكنون انجام شده است، به تحقق اهداف ايران پيشرفته كمك و ياري شود. البته اين پيشرفت و توسعه تنها در اقتصاد و صنعت و امور معمول و جاري زندگي بشري نيست و بدون شك فعالان عرصه‌هاي علوم انساني و از جمله فعالان ديني نيز شامل اين همت و كار مضاعف مي‌شوند.
اما آنچه كه بايد مورد توجه قرار گيرد، راهكارهاي رسيدن همت مضاعف در بحث فعاليت‌هاي ديني است كه بدون شك نيازمند رعايت برخي اصول و قواعد برنامه‌ريزي است.
مهمترين اصل در اين باره، استفاده مناسب از زمان به معناي حذف اوقات زائد معمول در حين انجام كار است.
اگر شما در يك نهاد ديني كارمند هستيد و طبق آيين‌نامه آن مؤسسه يا ارگان فعاليت مي‌كنيد، خوب مي‌دانيد كه در طول انجام كارهاي روزانه ساعاتي از روز صرف اموري مي‌شود كه شايد نيازي به پرداختن آنها نباشد.
اهميت زمان نه تنها امروزه كه از قرن‌ها و بلكه هزاران سال پيش اهميت خود را داشته است، در كتب قديمي، از جمله در عهد عتيق، عهد جديد، قرآن و ديگر كتب الهي، زمان مورد سفارش قرار گرفته است و حتي يكي از سوره‌هاي قرآن كريم به نام «عصر» كه به معناي دوره‌ و بازه زماني است، نامگذاري شده است.
پيامبر (ص) و ائمه معصومين (ع) و به تبع آنها علما و انديشمندان اسلامي نيز اهميت زمان را يادآور شده‌اند و اگر ما به عنوان يك فعال در عرصه‌ و حوزه ديني، بتوانيم اهميت آن را به خوبي درك كنيم، ناخواسته به دنبال كاري مضاعف خواهيم بود. كاري كه براي دين است و البته سهم بيشتري از عنايات و الطاف خداوندي را نيز به خود اختصاص مي‌دهد.

نظرات (0)